FANDOM


m (11 wersji: Import z PrePedii)
(Dopasowanie do realiów)
Linia 1: Linia 1:
{{Postać filmowa infobox
+
{{InfoboxPostacFikcyjna
|tytuł = Bronek Woyciechowski
+
|nazwisko = Bronek Woyciechowski
|projekt =
 
|grafika = MaciejZakoscielny1.jpg
 
|podpis = Maciej Zakościelny, odtwórca roli Bronka Woyciechowskiego
 
|pierwszy odcinek = ''Skok'' (1)
 
|ostatni odcinek =
 
|twórca =
 
|grany przez = [[Maciej Zakościelny]]
 
 
|liczba odcinków =
 
|liczba odcinków =
|imię i nazwisko = Bronisław Woyciechowski
+
|pełne_nazwisko = Bronisław Woyciechowski
|przydomek = Hrabia
+
|data_urodzenia =
|gatunek =
+
|data_śmierci =
|płeć = mężczyzna
 
|wiek =
 
|data urodzenia =
 
|data śmierci =
 
 
|specjalność = kapitan Wojska Polskiego
 
|specjalność = kapitan Wojska Polskiego
 
|zawód =
 
|zawód =
|rodzina = ojciec Stanisław
+
|rodzina = ojciec - Stanisław, narzeczona – Wanda Ryszkowska
|żona = (narzeczona) – Wanda Ryszkowska
+
|narodowość = {{Polska}}
|mąż =
+
|gatunek =
|dzieci =
+
|odtworca=[[Maciej Zakościelny]]
|krewni =
 
|adres =
 
|wiara = rzymsko – katolicka
 
|narodowość = {{państwo|POL|1939}}
 
|wikicytaty = Bronek Woyciechowski
 
 
}}
 
}}
   
 
'''Bronek Woyciechowski''' – postać fikcyjna, występująca w serialu ''[[Czas honoru]]'', jeden z czterech głównych bohaterów serialu.
 
'''Bronek Woyciechowski''' – postać fikcyjna, występująca w serialu ''[[Czas honoru]]'', jeden z czterech głównych bohaterów serialu.
   
W serialu pojawia się jako [[porucznik]] [[Wojsko Polskie II RP|Wojska Polskiego]] w odc. 1 wiosną 1941 roku, gdy na terenie Anglii kończy się szkolenie pięcioosobowego oddziału Polaków, którzy następnie jako [[cichociemni]] mają zrzuceni do Polski<ref>„Czas honoru”; odcinek 1: „Skok”.</ref>. Towarzyszą mu przełożony [[Czesław Konarski]], jego synowie [[Władek Konarski]] i [[Michał Konarski (postać)|Michał Konarski]] oraz [[Janek Markiewicz]]<ref>„Czas honoru”; odcinek 1: „Skok”.</ref>.
+
W serialu pojawia się jako porucznik Wojska Polskiego w odc. 1 wiosną 1941 roku, gdy na terenie Anglii kończy się szkolenie pięcioosobowego oddziału Polaków, którzy następnie jako cichociemni mają zrzuceni do Polski<ref>„Czas honoru”; odcinek 1: „Skok”.</ref>. Towarzyszą mu przełożony [[Czesław Konarski]], jego synowie [[Władek Konarski]] i [[Michał Konarski (postać)|Michał Konarski]] oraz [[Janek Markiewicz]]<ref>„Czas honoru”; odcinek 1: „Skok”.</ref>.
   
 
Jest synem Stanisława Woyciechowskiego, właściciela odlewni metali kolorowych w Warszawie<ref>„Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.</ref><ref>„Czas honoru”; odcinek 19: „Wojna i miłość”.</ref>. Wśród przyjaciół uchodzi za posiadającego szlacheckie korzenie (żartobliwie zwracają się do niego ''Hrabio'') oraz za osobę majętną z racji działalności ojca (z tego względu Bronek dokonuje pożyczek od ojca). W przeciwieństwie do pozostałych bohaterów, Bronek po przybyciu do [[Warszawa|Warszawy]] nie szuka kontaktu z ojcem. Robi to dopiero zmuszony potrzebą pożyczki pieniędzy, a następnie w celu załatwienia sfałszowanej tożsamości Michałowi Konarskiemu (jako pracownikowi fabryki). Chłodne stosunki z ojcem wynikają z faktu pozostawienia przez Stanisława żony w przeszłości. Z drugiej strony Bronek usiłuje dotrzeć do swojej przedwojennej narzeczonej, Wandy Ryszkowskiej<ref>„Czas honoru”; odcinek 3: „Przydział”.</ref>, która jest przekonana, że on nie żyje i utrzymuje kontakty ze swoim byłym mężem Karolem. Spotyka się jedynie z jej matką, Heleną Dobrzyńską. Bronek w 1941 roku ma ponad 20 lat (w odc. 17 ojciec daje mu pieniądze w teczce, którą jak mówi kupił mu przed wojną na 21 urodziny<ref>„Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.</ref>).
 
Jest synem Stanisława Woyciechowskiego, właściciela odlewni metali kolorowych w Warszawie<ref>„Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.</ref><ref>„Czas honoru”; odcinek 19: „Wojna i miłość”.</ref>. Wśród przyjaciół uchodzi za posiadającego szlacheckie korzenie (żartobliwie zwracają się do niego ''Hrabio'') oraz za osobę majętną z racji działalności ojca (z tego względu Bronek dokonuje pożyczek od ojca). W przeciwieństwie do pozostałych bohaterów, Bronek po przybyciu do [[Warszawa|Warszawy]] nie szuka kontaktu z ojcem. Robi to dopiero zmuszony potrzebą pożyczki pieniędzy, a następnie w celu załatwienia sfałszowanej tożsamości Michałowi Konarskiemu (jako pracownikowi fabryki). Chłodne stosunki z ojcem wynikają z faktu pozostawienia przez Stanisława żony w przeszłości. Z drugiej strony Bronek usiłuje dotrzeć do swojej przedwojennej narzeczonej, Wandy Ryszkowskiej<ref>„Czas honoru”; odcinek 3: „Przydział”.</ref>, która jest przekonana, że on nie żyje i utrzymuje kontakty ze swoim byłym mężem Karolem. Spotyka się jedynie z jej matką, Heleną Dobrzyńską. Bronek w 1941 roku ma ponad 20 lat (w odc. 17 ojciec daje mu pieniądze w teczce, którą jak mówi kupił mu przed wojną na 21 urodziny<ref>„Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.</ref>).
Linia 25: Linia 25:
 
W rzeczywistości wojennej celem konspiracji podaje się jako Bronisław Oleksiński, Henryk Maliński (jako pomoc maszynisty do odc. 15<ref>„Czas honoru”; odcinek 15: „Na Serbii”.</ref>), „Czarny”, Krajewski (II sezon).
 
W rzeczywistości wojennej celem konspiracji podaje się jako Bronisław Oleksiński, Henryk Maliński (jako pomoc maszynisty do odc. 15<ref>„Czas honoru”; odcinek 15: „Na Serbii”.</ref>), „Czarny”, Krajewski (II sezon).
   
Po aresztowaniu Wandy przeprowadza nieudaną próbę uwolnienia jej z [[Pawiak]]a<ref>„Czas honoru”; odcinek 22: „Strzały na Pawiaku”.</ref>. W końcu doprowadził do ucieczki narzeczonej. Ze względu na bezpieczeństwo umieścił ją w klasztorze. Tam Wanda powiedziała mu, że jest w ciąży. Jednak po pewnym czasie, kobieta poroniła. Nie ma pewności co do ojcostwa nienarodzonego dziecka, istnieje prawdopodobieństwo, iż ciąża mogła zostać wywołana w wyniku gwałtu na Wandzie dokonanego przez niemieckiego strażnika na Pawiaku, Schneidera<ref>„Czas honoru”; odcinek 20: „Ślad na fotografii”.</ref>. Przemawia za tym brak radości Wandy z potencjalnego macierzyństwa oraz chęć przekazania Bronkowi „ważnej wiadomości”, do czego ostatecznie nie dochodzi.
+
Po aresztowaniu Wandy przeprowadza nieudaną próbę uwolnienia jej z Pawiaka<ref>„Czas honoru”; odcinek 22: „Strzały na Pawiaku”.</ref>. W końcu doprowadził do ucieczki narzeczonej. Ze względu na bezpieczeństwo umieścił ją w klasztorze. Tam Wanda powiedziała mu, że jest w ciąży. Jednak po pewnym czasie, kobieta poroniła. Nie ma pewności co do ojcostwa nienarodzonego dziecka, istnieje prawdopodobieństwo, iż ciąża mogła zostać wywołana w wyniku gwałtu na Wandzie dokonanego przez niemieckiego strażnika na Pawiaku, Schneidera<ref>„Czas honoru”; odcinek 20: „Ślad na fotografii”.</ref>. Przemawia za tym brak radości Wandy z potencjalnego macierzyństwa oraz chęć przekazania Bronkowi „ważnej wiadomości”, do czego ostatecznie nie dochodzi.
   
 
W odc. 31 i 32 zostaje więziony i torturowany przez przedstawicieli sowieckiego wywiadu, a z ich rąk ginie jego współpracownik, Antek<ref>„Czas honoru”; odcinek 31: „Transport do Auschwitz”.</ref><ref>„Czas honoru”; odcinek 32: „Skok”.</ref>.
 
W odc. 31 i 32 zostaje więziony i torturowany przez przedstawicieli sowieckiego wywiadu, a z ich rąk ginie jego współpracownik, Antek<ref>„Czas honoru”; odcinek 31: „Transport do Auschwitz”.</ref><ref>„Czas honoru”; odcinek 32: „Skok”.</ref>.
   
W wyniku wniknięcia w struktury polskiego podziemia niemieckiego agenta Johanna von Reslasky’ego, podającego się za Polaka Tadeusza Kruczka i sfabrykowania przez niego dowodów na współpracę z Niemcami przez Stanisława Woyciechowskiego oraz Bronka, zostaje oskarżony o kolaborację<ref>„Czas honoru”; odcinek 36: „Ostatnia runda”.</ref>. Pomimo zapewnień o niewinności, sąd podziemny skazuje ojca i syna na karę śmierci, do czego potrzeba jedynie zatwierdzenia odgórnego<ref>„Czas honoru”; odcinek 38: „Przed sądem”.</ref>. Z zarzutami nie może pogodzić się także Wanda, która przeczuwa, że prawdziwym zdrajcą jest Tadeusz. Śledzi go i zauważa, że spotyka się z majorem [[Martin Halbe|Martinem Halbe]] z [[Abwehra|Abwehry]]. Tadeusz zostaje zdemaskowany a Bronek z ojcem oczyszczeni z zarzutów<ref>„Czas honoru”; odcinek 39: „Wieczór w Edenie”.</ref>.
+
W wyniku wniknięcia w struktury polskiego podziemia niemieckiego agenta Johanna von Reslasky’ego, podającego się za Polaka Tadeusza Kruczka i sfabrykowania przez niego dowodów na współpracę z Niemcami przez Stanisława Woyciechowskiego oraz Bronka, zostaje oskarżony o kolaborację<ref>„Czas honoru”; odcinek 36: „Ostatnia runda”.</ref>. Pomimo zapewnień o niewinności, sąd podziemny skazuje ojca i syna na karę śmierci, do czego potrzeba jedynie zatwierdzenia odgórnego<ref>„Czas honoru”; odcinek 38: „Przed sądem”.</ref>. Z zarzutami nie może pogodzić się także Wanda, która przeczuwa, że prawdziwym zdrajcą jest Tadeusz. Śledzi go i zauważa, że spotyka się z majorem [[Martin Halbe|Martinem Halbe]] z Abwehry. Tadeusz zostaje zdemaskowany a Bronek z ojcem oczyszczeni z zarzutów<ref>„Czas honoru”; odcinek 39: „Wieczór w Edenie”.</ref>.
   
{{Przypisy}}
+
== Przypisy ==
  +
<references/>
   
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 
* [http://www.tvp.pl/seriale/obyczajowe/czas-honoru/postacie/bronek-woyciechowski-maciej-zakoscielny/131606 Bronek Woyciechowski na stronie serialu TVP]
 
* [http://www.tvp.pl/seriale/obyczajowe/czas-honoru/postacie/bronek-woyciechowski-maciej-zakoscielny/131606 Bronek Woyciechowski na stronie serialu TVP]
   
{{DNU|artykuł|podstrona=2013:06:22:Czesław Konarski}}
+
{{PrePedia
{{Z Wikipedii}}
+
|data=1 kwietnia 2014
  +
|nazwa=
  +
|link=
  +
}}
  +
   
 
{{DEFAULTSORT:Woyciechowski, Bronek}}
 
{{DEFAULTSORT:Woyciechowski, Bronek}}
[[Kategoria:Postacie fikcyjne]]
 
 
[[Kategoria:Postacie z serialu Czas honoru]]
 
[[Kategoria:Postacie z serialu Czas honoru]]

Wersja z 14:16, kwi 1, 2014

Bronek Woyciechowski
Pełne nazwisko Bronisław Woyciechowski
Przydomek {{{przydomek}}}
Narodowość Polska Polska
Rodzina ojciec - Stanisław, narzeczona – Wanda Ryszkowska
Odtwórca {{{odtwórca}}}

Bronek Woyciechowski – postać fikcyjna, występująca w serialu Czas honoru, jeden z czterech głównych bohaterów serialu.

W serialu pojawia się jako porucznik Wojska Polskiego w odc. 1 wiosną 1941 roku, gdy na terenie Anglii kończy się szkolenie pięcioosobowego oddziału Polaków, którzy następnie jako cichociemni mają zrzuceni do Polski[1]. Towarzyszą mu przełożony Czesław Konarski, jego synowie Władek Konarski i Michał Konarski oraz Janek Markiewicz[2].

Jest synem Stanisława Woyciechowskiego, właściciela odlewni metali kolorowych w Warszawie[3][4]. Wśród przyjaciół uchodzi za posiadającego szlacheckie korzenie (żartobliwie zwracają się do niego Hrabio) oraz za osobę majętną z racji działalności ojca (z tego względu Bronek dokonuje pożyczek od ojca). W przeciwieństwie do pozostałych bohaterów, Bronek po przybyciu do Warszawy nie szuka kontaktu z ojcem. Robi to dopiero zmuszony potrzebą pożyczki pieniędzy, a następnie w celu załatwienia sfałszowanej tożsamości Michałowi Konarskiemu (jako pracownikowi fabryki). Chłodne stosunki z ojcem wynikają z faktu pozostawienia przez Stanisława żony w przeszłości. Z drugiej strony Bronek usiłuje dotrzeć do swojej przedwojennej narzeczonej, Wandy Ryszkowskiej[5], która jest przekonana, że on nie żyje i utrzymuje kontakty ze swoim byłym mężem Karolem. Spotyka się jedynie z jej matką, Heleną Dobrzyńską. Bronek w 1941 roku ma ponad 20 lat (w odc. 17 ojciec daje mu pieniądze w teczce, którą jak mówi kupił mu przed wojną na 21 urodziny[6]).

Prywatnie Bronek dostaje pracę jako pomoc maszynisty. Zamieszkuje w stolicy u kolejarza Edwarda. Wdaje się w krótki romans z jego żoną Wisią, z czego się wycofuje[7].

W działalności konspiracyjnej otrzymuje przydział kierowania komórką dokonującą egzekucje na polskich zdrajcach[8]. Jego podwładnymi jest początkowo trójka rodzeństwa, z których następnie ginie dwóch braci w wyniku samowolnej akcji likwidacji niemieckiego urzędnika Brauna[9]. Bronek dokonuje egzekucji na zdrajcach ojczyzny; jego ofiarami są: konfidentka Helena Modrzewska (oraz towarzyszący jej Niemiec)[10], dyrektor Teatru Polskiego Gerard Majer[11], trzech gestapowców legitymujących go[12], konfident (okazał się tym, który wziął łapówkę w wysokości 20 000 zł za uwolnienie Wandy)[13], szmalcownik Kwapisza (wspólnie z Jankiem)[14], zwerbowani przez Gestapo polscy zdrajcy Stanisław Górka i Włodek Hulewicz[15], dwóch Niemców na motocyklu patrolowym w lesie[16].

W rzeczywistości wojennej celem konspiracji podaje się jako Bronisław Oleksiński, Henryk Maliński (jako pomoc maszynisty do odc. 15[17]), „Czarny”, Krajewski (II sezon).

Po aresztowaniu Wandy przeprowadza nieudaną próbę uwolnienia jej z Pawiaka[18]. W końcu doprowadził do ucieczki narzeczonej. Ze względu na bezpieczeństwo umieścił ją w klasztorze. Tam Wanda powiedziała mu, że jest w ciąży. Jednak po pewnym czasie, kobieta poroniła. Nie ma pewności co do ojcostwa nienarodzonego dziecka, istnieje prawdopodobieństwo, iż ciąża mogła zostać wywołana w wyniku gwałtu na Wandzie dokonanego przez niemieckiego strażnika na Pawiaku, Schneidera[19]. Przemawia za tym brak radości Wandy z potencjalnego macierzyństwa oraz chęć przekazania Bronkowi „ważnej wiadomości”, do czego ostatecznie nie dochodzi.

W odc. 31 i 32 zostaje więziony i torturowany przez przedstawicieli sowieckiego wywiadu, a z ich rąk ginie jego współpracownik, Antek[20][21].

W wyniku wniknięcia w struktury polskiego podziemia niemieckiego agenta Johanna von Reslasky’ego, podającego się za Polaka Tadeusza Kruczka i sfabrykowania przez niego dowodów na współpracę z Niemcami przez Stanisława Woyciechowskiego oraz Bronka, zostaje oskarżony o kolaborację[22]. Pomimo zapewnień o niewinności, sąd podziemny skazuje ojca i syna na karę śmierci, do czego potrzeba jedynie zatwierdzenia odgórnego[23]. Z zarzutami nie może pogodzić się także Wanda, która przeczuwa, że prawdziwym zdrajcą jest Tadeusz. Śledzi go i zauważa, że spotyka się z majorem Martinem Halbe z Abwehry. Tadeusz zostaje zdemaskowany a Bronek z ojcem oczyszczeni z zarzutów[24].

Przypisy

  1. „Czas honoru”; odcinek 1: „Skok”.
  2. „Czas honoru”; odcinek 1: „Skok”.
  3. „Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.
  4. „Czas honoru”; odcinek 19: „Wojna i miłość”.
  5. „Czas honoru”; odcinek 3: „Przydział”.
  6. „Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.
  7. „Czas honoru”; odcinek 7: „Wielkanoc'41".
  8. „Czas honoru”; odcinek 3: „Przydział”.
  9. „Czas honoru”; odcinek 8: „Odwet”.
  10. „Czas honoru”; odcinek 6: „Pawiak”.
  11. „Czas honoru”; odcinek 10: „Spotkania”.
  12. „Czas honoru”; odcinek 12: „Za murem”.
  13. „Czas honoru”; odcinek 17: „Serwus, panowie”.
  14. „Czas honoru”; odcinek 23: „Niemiecka ruletka”.
  15. „Czas honoru”; odcinek 26: „Reichsbank”.
  16. „Czas honoru”; odcinek 30: „Zdrajcy”.
  17. „Czas honoru”; odcinek 15: „Na Serbii”.
  18. „Czas honoru”; odcinek 22: „Strzały na Pawiaku”.
  19. „Czas honoru”; odcinek 20: „Ślad na fotografii”.
  20. „Czas honoru”; odcinek 31: „Transport do Auschwitz”.
  21. „Czas honoru”; odcinek 32: „Skok”.
  22. „Czas honoru”; odcinek 36: „Ostatnia runda”.
  23. „Czas honoru”; odcinek 38: „Przed sądem”.
  24. „Czas honoru”; odcinek 39: „Wieczór w Edenie”.

Bibliografia

Ta strona została zaimportowana z PrePedii. Pierwotnie hasło znajdowało się na Wikipedii. Artykuł na PrePedii był umieszczony pod nazwą Bronek Woyciechowski. Lista autorów jest dostępna w historii edycji.

Artykuł został zaimportowany 1 kwietnia 2014. Należy zwrócić uwagę, że edycje sprzed daty importu nie zostały dokonane przez użytkowników Filmopedii, a przez użytkowników Wikipedii lub PrePedii. W związku z tym konta, do których prowadzą linki w historii, niekoniecznie należą do rzeczywistych autorów.

Tekst z PrePedii - podobnie jak treści z Filmopedii - jest udostępniony na licencji CC-BY-SA 3.0.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.